sa wakas! nakasingit din ako upang makapag blog attack! ngayon lang ako muling nakahinga ng malalim at kahit papano ay marami rami na din akong natapos ngayong araw na'to. project, tiklop ng damit, homework, at blog attack. marami na yan para sakin. sa mga ka-bloggers kong dumaan at bumisita habang walang tao sa bahay ko, maraming salamat sa inyo! bisi-bisihan lang talaga si chikletz sa mga panahong ito. maraming makulay na nangyari kaya ang coloring book ay bukas pa din at kinukulayan pa din... Basahin pa

first time ko maexperience and Parokya Ni Edgar band. kasama na dun ang Kamikaze at si Gloc 9. nagperform sila noong nakaraang sabado dito sa malapit samin. astig. masaya. maingay. magulo. at kung anu anu pa PERO may isang part nung gabing yun ang pinaka hate ko. may tumabi saking gwapo..well cute sya tapos nakipag apir pa sya sakin. humanga yata kasi kabisado ko ung mga kanta ng Parokya.kaso ang problema bawat sabay nya sa pagkanta ni Chito namamasko ang laway nya. namannnnn. napaka ewww diba.... Basahin pa

1. pano kung may isang taong naging sobrang malapit sa'yo tapos may nagawa ka sa kanya na sobrang nasaktan sya'2. pano kung lumipas na ang ilang panahon pero padagdag lang ng padagdag ung sama ng loob na nabibigay mo sa kanya at kahit hindi mo siya gustong saktan nasasaktan mo pa rin sya ng sobra'3. pano kung mahigit kumulang 100 times ka ng nag sorry pero hindi nya matanggap kasi wala ng bisa ung sorry mo' 4. pano kung gusto mong umpisahan ulit ang lahat pero palpak pa din ang restart button... Basahin pa

nagpapasalamat ako sa itaas. salamat po. namiss ko ang blog ko. namiss ko ang blog nyo. ang daming nangyari mula nung huli kong post. last weekend nagkasakit ako. sipon na bonggang bongga. hindi ako pumasok ng tatlong araw sa weekend job ko. may verbal warning tuloy ako ngayon. tsk. anyway, nung medyo gumaling na ko syempre ayoko naman magmukmok sa bahay kasi baka hindi ako gumaling ng tuluyan. so lumabas ako pero imbis na magtawag ng makakasama, ginusto ko talagang magsolo nung araw na yun.... Basahin pa

never had i felt so scared for my family back home due to storms that hit the country--up until now. this big one that's worth a month's storm lasted for a few hours. it caused to create a big flood so rapidly that my 86-year-old lola, my close relatives, and our neighbors had to climb up to the roof of her house in Bulacan. there were no other places to go. imagining my lola on the roof of her house for hours feeling so helpless made me feel so helpless as well as my mom. it's so hard when... Basahin pa

pang 100th post ko na pala ung previous entry ko at hindi ko man lang namalayan. buhay talaga, sa sobrang bilis parang naka fast forward lagi.anyway ang pakay ko talaga ngayon ay tungkol sa distance. hindi geographically pero emotionally. hindi ba ang pagsisisi ay talagang laging nasa huli' kasi hindi ka pwedeng magsisi sa isang bagay na hindi mo pa nauumpisahang gawin--malamang, kasi wala kang pagsisisihan eh. naguguluhan ka na ba sa sinasabi ko'tiwala. nabubuo sa pagitan ng dalawang tao. pag... Basahin pa

back to blogging in the school library. eto na ang simula ng kabaliwan ko. unang araw pa lang ng sabay na work at school naghahabol na agad ako ng oras. pero tulad ng sabi nila (sinong sila' ewan ko...), pag nalagpasan ko daw ang first week ay ok na ko. sana nga. isang linggo din yata akong hindi nakapag-sulat ng bagong entry. daming inasikaso daming inintindi. andito ako ngayon sa library before class kasi may tinapos akong paper para sa art class ko. obyus ba' nagprocrastinate na naman... Basahin pa

we grow up too fast. try to do what you can before time passes you by. make a difference. take the important risks that are life-changing because that's how you can live a full life. but while taking these risks and moving forward, never forget who you truly are because when you look back in the past you'll know why you've been created that way and what you've been designed to do. childhood is one thing to embrace tightly because when it needs to be let go, it's going to be permanent.... Basahin pa